Crossing Border 2019 grensverleggend in woord en muziek

Vrijdag 1 november is het voor Jitter Iloisa en mij de doop in het kunstzinnige muzikale bad van Crossing Border 2019. Kunstenaars als Cautious Clay, Vic Willems, Jung Stötter komen voorbij in en om Theater aan het Spui. Crossing Border is grensverleggend op vele manieren.

Cautious Clay spacy R&B

Dichtende soulzanger, Coutious Clay geeft ons, als newbies op dit kunsfestival, een lekkere eerste indruk. Tussen de songs door vertelt de bescheiden zanger uit Cleveland over zijn werk en, oh ja, over een co-produktie met John Mayer. Damn da’s niet niks. Spacy soul met duidelijk merkbare invloeden uit oude R&B. Vernieuwend!

Openhartige sound van Vic Willems

Vic Willems crossing border 2019
Foto: Iloisa Fortes

Ook al staat de 5-koppige band wat ingetogen op het podium, de sound en songs zijn open. Open teksten. Akoestische- en elektrische instrumenten versterken mindblowing teksten. De sax is voor mij echt een kers on top. Het loopt. Het vloeit. Vic Willems in het knusse theater, dat midden in het Theater aan het Spui is gecreëerd. Intens gebracht. Ja, dat is het. Intens en lekker! 

Sinead O Brien Engelse grunch in The Priest

Naast de Nieuwe Kerk op het Spui is op het grasveld een heuse kerk neergezet. De kerk die volgens mij ook bij De Parade een extra intens tintje geeft aan de optredens, is ook hier een podium voor de kunst van de muziek. De Engelse verhalende grunch van Ierse Sinead O Brien krijgt een extra impuls in de kerktent. Slow punk uit drie chille muzikanten. Uniek flowende stem. Flowende sound. Elke song een verhaal. Cool!

Jungstötter filmische sound

Bij binnenkomst in het Heartbeat Hotel (zaal in Theater aan het Spui) is de band nog aan het soundchecken. De hostes komt het podium op, introduceert de Duitse band, mannen gaan klaar staan en BAM! Een wow-stem uit een Bondfilm. Hun naam: Stötter, Jungstötter. Ogen dicht en genieten. Slow funk en pop met echt Engelse verhaalteksten. In- en meenemend in de flow van Jungstötter, zit je binnen no time op een wolk boven het festival. Dus echt Crossing Border!

Babs Gons en haar woord, haar stem

Terug naar The Priest/de kerk waar we nog de laatste drie voordrachten van Babs Gons meekrijgen. Spoken word. Stem uit-, over- en met liefde. Liefde voor woord en geschrift. Een blik uit haar blik. Haar ogen zijn confronterend. Scherp maar met een lach. Kijk naar jezelf! Mooi hè?

Steam Down.. beat up

De laatste voor ons vanavond is de Engelse formatie Steam Down. Nou steam uit alle speakers. En het enige wat down was, is het moment dat de laatste noot is gespeeld. Een berg energie die met de drummer als locomotief de hele band aandrijft. Als een vette jam rammen ze het niveau tot the Max en daar voorbij. Zelfs de zittende mensen, zitten niet stil. De al dansende mensen gaan compleet los en Steam Down. The only way is up!

De eerste keer Crossing Border smaakt naar meer. Dit jaar niet meer voor mij helaas. Voor wie vandaag of morgen nog in de mogelijkheid is om te gaan naar Crossing Border 2019: go go go!