Haagse Jitters: Max Lerou

Nieuw onderdeel op onze heerlijk snel groeiende website. Vanaf nu zal ook een Hagenaar/Hagenees zijn of haar zegje doen over Den Haag. In de vorm van een column, gedicht, verhaal tekening of interview. Haagse dichter Max Lerou doet de aftrap. Foto: Ilja Vlietstra

Max Lerou, dichter in Haags hart en nieren

Max Lerou geboren en getogen in Den Haag was vroeger een bekend society kapper en werd daarna omroepbestuurder bij de VPRO. Hij trok als jongeman met een circus door Europa. Op latere leeftijd vestigde hij zich jarenlang in Azië. Daar schreef hij Engelstalige gedichten en verhalen. Eenmaal terug in Nederland zat Max ook niet stil en trad op diverse poëziepodia op. Hij was finalist van het NK Poetryslam en won diverse poëzieprijzen als de ABN-AMRO Almere Poëzieprijs. Regelmatig is hij te vinden op de Haagse muziekfestivals. Op de vraag of hij de eerste bijdrage wilde leveren voor Haagse Jitters zei hij: “Ik voel me vereerd.” Dank je wel, Max!

max lerou parkpop 2017
Foto: Karin Rövekamp

Observaties bij het baden van de balzak en andere instabiele momenten in de Fred *

Ze heeft zoveel veerkracht de vrouw van deze straat
en toch die angst te verzuipen in springtij
bij het nemen van de maat.
Hoeveel ruimte zit er tussen zon en maan?

Met ogen als beroete ramen
richt ze haar blik naar de zelfkant
van ontspiegeld glas dat nooit beslaat.
Zienderogen krimpt haar gelaat.

Gelaten plooit ze de kreukels chronologisch
naar de tijdtartende klok die haar tik voor tik
sart met weer een nieuwe korrel zand
en zo knarsetandend de lucht uit het uurglas wrikt.

Dood zijn is doodsimpel, levend lijken
verheven tot een kunst en ervaring leert
een dubbelleven is een leven meer.

Het verschil toch snel een half uur verdeelt ze
aandacht tussen echtgenoot en vriendjes
die met kloten hun gebrek aan krediet waardig
dragen volgens de laatste sappelmode.

Haar metalen taal marcheert uit een mond
gespeend met de rekbare rectale taal
waarmee men elkaar gelijke munt betaalt
in lunchroom loutering. Blieft u nog waanzin? Vraagt de ober.

Het deksel reeds gelicht danst de troostfleurige dame
haar limbo in dit rooskleurig frame.
Blijmoedig geeft ze dan een ruk aan haar mentale stuur
en neemt dan – één keertje nog – volgas de keerlus in haar brein.

ml
* Haags koosnaampje voor de Frederik Hendriklaan,
een populaire winkelstraat met de exquise geur van haagse kak